را از خيك 6 أخرج الريح من الزقّ فَشًّا [ هَشَّ ] هَشَّ الوَرَقَ عَلَى غَنَمِهِ فرو ريخت برك را بر كوسپندش 6 بينداخت برك را بر كوسپندش ، أوقع الورق من الشجر 7 بيفشاند برك درخت را از براى كوسفندان هَشًّا ص [ حَصَّ ] حَصَّهُ بهره‌مند كرد او را 5 بهره دادش 6 فعلَه ذا حَظٍّ حَصًّا [ خَصَّ ] خَصَّهُ بِكَذَا خاصّه كرد او را بفلان كار خُصُوصًا و خَصُوصِيَّةً 5 بفتح الخاء و خَاصَّةً [ رَصَّ ] رَصَّ البُنْيَانَ مُحْكم كرد بنا را 6 استوار كرد بنا را ، فعَله مُحْكَمًا رَصًّا [ قَصَّ ] قَصَّ شَارِبَهُ ببريد برُوتش را 7 بريد سبلتش را و قَصَّ أَظْفَارَهُ بچيد ناخنهايش را قَصًّا و قَصَّ الأَمْرَ قصه كرد كار را 6 قصه كفته كار را ، قال القِصَّةَ قِصَّةً 6 و الاسم أيضا القَصَصُ بالفتح و القِصَصُ بالكسر جمع القِصَّة التى تُكْتب و قَصَّ العَالِمُ مجلس كرد دانشمند 6 قال الوعظ و قَصَّ أَثَرَهُ از پى وى رفت 6 بر پى او رفت ، تابعه قَصَصًا [ مَصَّ ] مَصَّ الماءَ برمكيد آب را 6 بمكيد آب را ، شَرِبه بشفتَيْه يَمُصُّ و مَصَّ مترادف يَمَصُّ مَصًّا [ نَصَّ ] نَصَّ الحَدِيثَ روايت كرد حديث را 6 برداشت حديث را ، رفع ، أَسْنَد نَصًّا ض [ حَضَّ ] حَضَّهُ عَلَى الأَمْر برانكيخت او را بر كار 5 بينكيخت او را بر كار 6 رغَّبه ، حرَّضه حَضًّا [ رَضَّ ] رَضَّهُ ريزه كرد او را 6 كسَره رَضًّا [ غَضَّ ] غَضَّ بَصَرَهُ و صَوْتَهُ فرو خوابانيد چشمش را و آوازش را 6 فرو كرد چشم او را و آواز او را ، فعَل عينَه و صَوْتَهُ أَسْفل غَضًّا [ فَضَّ ] فَضَّ الخِتَامَ بشكست مهر را 6 كسَره فَضًّا [ مَضَّ ] مَضَّهُ الأَمْرُ اندوهكين كرد او را كار 5 كار بشورانيدش 6 أَحْزنه يَمُضُّهُ و مَضَّ مِنَ الأَمْرِ بسوخت از كار 6 حزِن من الأمر 7 اندوهكين شد از كار يَمَضُّ مَضَضًا ط [ بَطَّ ] بَطَّ الجُرْحَ بشكافت ريش را 6 شَقَّه بَطًّا [ حَطَّ ] حَطَّ لَهُ مِنَ الثَّمَنِ چيزى كم كرد او را از بها 5 بينداخت او را چيزى از بها 6 نقَصه 7 افكند او را از بها حَطًّا و هي الحَطِيطَةُ آنچه از بها افكنده باشد 5 افكنده ، كم كرده 6 مَنْقُوص من الثمن [ خَطَّ ] خَطَّهُ بنبشت از براى او 6 كتَب خَطًّا و هو الخَطُّ ( ف ) و الخُطُوطُ جمع [ عَطَّ ] عَطَّ الثَّوْبَ بشكافت جامه را بدرازى 5 چاك كرد جامه را 6 خرَّق الثوبَ على طُولِهِ عَطًّا [ غَطَّ ] غَطَّهُ فى الماء فرو بُرد او را به آب 6 غَمَسَه غَطًّا [ قَطَّ ] قَطَّهُ از پهنا ببريدش 6 قطعه من عَرْضِهِ قَطًّا 6 و القِطُّ صحيفة الجَائزة و النصيبُ أيضا ظ [ كَظَّ ] كَظَّهُ الطَّعَامُ رنجور كرد او را طعام 6 أَمْرضه الطعام أي لم يهنأه كَظًّا و هي الكِظَّةُ ناكوار 5 شكم‌بُرِّى و ناكوار ع [ دَعَّ ] دَعَّ اليَتِيمَ براند يتيم را 5 دور كرد يتيم را ، براند او را بدست دَعًّا ف [ زَفَّ ] زَفَّهَا إِلَى زوْجِهَا فرستاد زن را سوى شوهرش 5 عروس را به شوهر فرستاد 6 أَرْسَلَها زَفًّا و زِفَافًا [ صَفَّ ] صَفَّ القَوْمَ